Raport wstrząsnął Wielką Brytanią!
Ponad 250 tysięcy białych brytyjskich dziewcząt miało paść ofiarą gwałtów, wykorzystywania seksualnego lub innych form przemocy ze strony pakistańsko-muzułmańskich gangów groomingowych, podczas gdy policja, lokalne władze i inne instytucje państwowe wielokrotnie nie zapewniły im ochrony. Takie wnioski przedstawiono w raporcie przygotowanym pod kierownictwem brytyjskiego posła Ruperta Lowe’a.
Jedno z największych dochodzeń
Raport opublikowany 16 czerwca jest jednym z najbardziej rozbudowanych pozarządowych opracowań dotyczących zorganizowanego wykorzystywania seksualnego dzieci w Wielkiej Brytanii. Dokument opisuje zjawisko jako systematyczny i ogólnokrajowy wzorzec nadużyć oraz instytucjonalnego tuszowania spraw.
W przeciwieństwie do oficjalnych dochodzeń państwowych, śledztwo Lowe’a nie otrzymało żadnego finansowania publicznego. Całość została sfinansowana z darowizn obywateli. Łącznie zebrano ponad 790 tysięcy funtów od około 24 tysięcy darczyńców.
Ten model finansowania zapewnił dochodzeniu większą niezależność od establishmentu politycznego, ale jednocześnie wiązał się z poważnymi ograniczeniami. Ponieważ nie było to dochodzenie ustawowe, śledczy nie posiadali uprawnień do zmuszania świadków do składania zeznań, wydawania nakazów przedstawienia dokumentów ani zobowiązywania instytucji publicznych do współpracy.
Wstrząsające relacje ofiar
Pomimo tych ograniczeń dochodzenie zebrało zeznania ocalałych, które trudno czytać i jeszcze trudniej zignorować.
Jedna z kobiet miała zeznać, że w ciągu trzech lat została zgwałcona przez około 600 do 700 różnych mężczyzn.
Raport wskazuje na grupowe wykorzystywanie seksualne dzieci w co najmniej 85 jednostkach samorządowych na terenie Wielkiej Brytanii. Zebrane dowody sugerują jednak, że rzeczywista liczba może sięgać nawet 149 okręgów.
Porażka instytucji
Autorzy raportu zarzucają policji, służbom socjalnym oraz władzom lokalnym wielokrotne zaniedbania w ochronie szczególnie narażonych dzieci, mimo wyraźnych sygnałów ostrzegawczych.
Według dochodzenia obawy przed oskarżeniami o rasizm oraz troska o relacje społeczne stworzyły atmosferę bezczynności, która pozwoliła zorganizowanym grupom przestępczym działać przez wiele lat.
Raport przywołuje również słynny Raport Jaya z 2014 roku dotyczący miasta Rotherham. Ustalono w nim, że co najmniej 1400 dzieci było tam wykorzystywanych seksualnie w latach 1997–2013, podczas gdy odpowiedzialne instytucje nie reagowały skutecznie.
Według dochodzenia Lowe’a Rotherham nie było odosobnionym przypadkiem, lecz częścią znacznie szerszego problemu występującego w dziesiątkach miast i miejscowości na terenie kraju.
Krytyka wcześniejszych śledztw
Raport krytykuje także wcześniejsze dochodzenia prowadzone przez państwo.
Autorzy twierdzą, że nie oddawały one w pełni skali nadużyć ani zakresu instytucjonalnych zaniedbań, które umożliwiły ich kontynuowanie przez lata.
Takie wnioski stawiają raport w opozycji do dotychczasowego sposobu, w jaki brytyjskie władze zajmowały się skandalem gangów groomingowych.
Sprawa wywołała polityczną burzę
Publikacja raportu zbiegła się z ponowną debatą parlamentarną dotyczącą sposobu, w jaki Wielka Brytania powinna reagować na skandal gangów groomingowych.
Rupert Lowe wykorzystał swoją pozycję parlamentarzysty, aby nagłośnić wyniki dochodzenia na szczeblu krajowym. Sukces zbiórki społecznej pokazał jednocześnie skalę frustracji części opinii publicznej wobec działań instytucji państwowych.
Ponad 24 tysiące osób wsparło finansowo dochodzenie, co zdaniem zwolenników raportu odzwierciedla przekonanie, że istniejące instytucje nie poradziły sobie z problemem w wystarczającym stopniu.
Najbardziej kontrowersyjne ustalenia
Szczególnie wrażliwym elementem raportu są ustalenia dotyczące pochodzenia ofiar i sprawców.
Według raportu ofiarami były głównie białe brytyjskie dziewczęta, natomiast wielu sprawców miało pakistańskie i muzułmańskie pochodzenie.
Zwolennicy raportu argumentują, że uwzględnienie tych danych jest niezbędne do zrozumienia mechanizmów przestępstw oraz przyczyn, dla których instytucje przez lata nie reagowały skutecznie.
Krytycy ostrzegają jednak, że taki sposób przedstawiania problemu może prowadzić do niesprawiedliwego stygmatyzowania całych społeczności oraz zwiększania napięć społecznych.
Debata wykracza poza samą sprawę
Spór wokół raportu nie dotyczy wyłącznie samych przestępstw.
Dyskusja obejmuje również kwestie zaufania do instytucji publicznych, odpowiedzialności urzędników, polityki migracyjnej, integracji społecznej oraz granic politycznej poprawności w konfrontacji z trudnymi i niewygodnymi tematami.
Autor tłumaczenia: MF777
Portal informacyjny: https://mistrz.uk/
Źródło: https://thepeoplesvoice.tv/