Uroboros. Co oznacza wąż pożerający własny ogon?

0 Wyswietleń

  • Nie lubisz tego filmu. Dziękujemy za głos!

MF777
Opublikowane
Oto niezwykła, wielowymiarowa podróż śladami jednego z najstarszych, najbardziej zagadkowych i najbardziej fascynujących symboli w całych dziejach ludzkiej cywilizacji. Uroboros, czyli wąż pożerający własny ogon, to motyw, który z niezwykłą siłą przewija się przez dziesiątki zróżnicowanych kultur i epok historycznych. Odnajdujemy go w grobowcach starożytnego Egiptu, w pismach gnostyków, w skomplikowanych laboratoriach średniowiecznych alchemików, na mroźnej północy w mitach skandynawskich, a wreszcie w gabinetach współczesnych psychologów głębi. W tym materiale wideo przyjrzymy się bliżej jego korzeniom, ewolucji oraz ukrytym znaczeniom, które do dziś intrygują najwybitniejszych badaczy na całym świecie.W prezentowanym filmie znajdziesz następujące kluczowe zagadnienia przedstawione w kilku szczegółowych punktach, które krok po kroku wyjaśniają ten fenomen:Punkt pierwszy: Śladami faraonów i bóstwa MEHEN w starożytnym Egipcie. Przenosimy się do czternastego wieku przed naszą erą, bezpośrednio do grobowca młodego i tajemniczego władcy o imieniu TUTANCHAMON. To właśnie na ścianach jego złotego sanktuarium, w tajemniczym tekście zwanym Enigmatyczną Księgą Zaświatów, naukowcy odnaleźli najstarszy znany wizerunek uroborosa. Dowiesz się, jak dawni Egipcjanie łączyli postać pożerającego się węża z codzienną wędrówką boga słońca o imieniu RA, opiekuńczym bóstwem o imieniu MEHEN oraz koncepcją mistycznego zjednoczenia boga słońca z panem podziemi o imieniu OZYRYS. Przeanalizujemy, dlaczego ten cykliczny symbol był bezpośrednio powiązany z corocznymi wylewami Nilu, które przynosiły życie uprawom, oraz z odradzaniem się całego kosmosu i czasu, który dla dawnych mieszkańców Egiptu nie biegł w linii prostej, lecz stale powracał do swojego początku, chroniąc świat przed chaosem.Punkt drugi: Greccy gnostycy, alchemia i sekretna księga KLEOPATRY. Przyjrzymy się narodzinom samej nazwy uroboros w świecie greckim, powstałej z połączenia słów oznaczających ogon oraz pożeranie, i jego gwałtownej adaptacji przez aleksandryjskich alchemików oraz mistyków. Szczegółowo przeanalizujemy słynny, krótki traktat alchemiczny pod tytułem Chrizopoja, czyli sztuka czynienia złota, którego autorstwo przypisuje się legendarnej kobiecie alchemikowi o imieniu KLEOPATRA. Wyjaśniamy gnostyckie znaczenie motywu węża jako strażnika granic kosmosu oraz symbolu wiecznej jedności całego stworzenia wyrażonej słynnym greckim zdaniem mówiącym, że wszystko stanowi jedno. Odkrywamy, dlaczego średniowieczni poszukiwacze kamienia filozoficznego widzieli w tym gadzie metaforę idealnego procesu oczyszczania materii i ludzkiej duszy, a także jak gnostyckie księgi opisywały go jako smoka otaczającego glob.
Kategorie
Świat Legend
Tagi
uroboros, wąż pożerający ogon, starożytny egipt
Prawda to nasza broń.
WSPIERAJ PROJEKT.
Każda wpłata to więcej tłumaczeń i więcej materiałów, które trafiają do ludzi.
POMAGAJ TWORZYĆ TREŚCI
POSTAW KAWKĘ
Pomagaj głosić prawdę. Dziękuję MF777.